วันที่ 12 ธันวาคน ก็เวียนมาถึง วันที่นิสิต มศว ทุกคนรอคอยมาแรมปี
วัน
วัน...
วันพระราชทานปริญญาบัตร จาก สมเด็จพระเทพฯ
ตื่นเต้นที่สุดในโลก ซ้อมทั้งหมด 3 วัน แต่ก็คาดว่าตอนรับจริง ก็ยังคงทำผิดอยู่ เหอ เหอ แต่ก็นะ เป็นเกียรติกับวงศ์ตระกูล แล้วก็กับตัวเองมากมาย ก็นะ ไม่มีอะไรมาก ก็ทำผิดประจำอยุ่แล้ว
งานรับปริญญา คืองานที่เราจะได้เจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน มารวมตัว กริ๊ก กร๊าด ถ่ายรูปกัน ความรู้สึก และบรรยากาศเก่าๆที่สมัยที่อยู่ด้วยกันที่โรงเรียนตลอดก็กลับมา รักบรรยากาศแบบนี้จริงๆ ไม่อยากให้จากไป แต่ว่าทำไงได้ ชีวิตมันก็ต้องวิ่งกันต่อไป
ก็เอารูปมาอวด ตามระเบียบ รับปริญญา บรรยากาศ ก็ไม่ต้องอะไรมาก รู้ๆกันดีอยู่ ไปดูรูปเลยดีกว่า
แดดร้อนมากมาย ก็เลยต้องใส่แว่น ทาแดดไปก่อน
คบกันอยุ่แค่นี้แหละ 555+
อันนี้ ถ่ายก่ายาย ยายเราเรียบร้อยเชียว
บอกแล้วว่า มีกัน 3 คน
อันนี้ ครบกลุ่มๆ
วันซ้อมย่อย เค้าใส่นิสิตกันหมด มีเราใส่ชุดนอก ง่า ทำไงได้ เสื้อมีตัวเดียวงิ
เพื่อนสมัยเรียน ป.6 สวยกว่าเราไปแล้ว
สาว สาว สาว(เหลือ)น้อย
บทพิสูจน์ว่า ซ้ายบน ถ่ายแล้ว สวยจริงป่าว
อีกอันๆ
พยายามป่ะหล่ะ แขนก็สั้น
พี่น้อง กิงกองก๊อย
อันนี้ ฉีด ยาเสร็จแล้ว
กับอาจารย์ พี่รี่
ถ่ายก่าวิน ไม่อยากใส่ชุดครุยเลย
ไว้แค่นี้ก่อน ไม่ไหวแระ รุปเยอะเกิ๊น ไว้มาอัพใหม่
ยังไงก็ขอขอบคุณ พ่อ-แม่-พี่-น้อง และทุกๆคนที่ลำบากมากัน แต๊งหลายๆ ขอบคุณ พ่อก่าแม่ที่ส่งเสียจนมีทุกวันนี้ ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เราเป็นเราเลย ขอบคุณมากๆค่า
Quote of the day : Thank you is not enough
